Jump to content
Shipfriends

kyr1

eMembers
  • Posts

    1,206
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by kyr1

  1. 😉 Πάντως μέχρι την Κρήτη έχει ακουστεί το πόσο καλοθάλασσο είναι. Βέβαια δε χάλασε ο κόσμος, το πιο σημαντικό για μένα είναι να είχε λίγο δρόμο ακόμα, ειδικά το καλοκαίρι που, όσο να'ναι, μαζεύει καθυστερήσεις στα λιμάνια. Τούτων δοθέντων έχω την αίσθηση πως για τη γραμμή του είναι μια χαρά. Καλή χωρητικότητα στο γκαράζ, χρηστικό εσωτερικό και νέτα. Δε νομίζω ότι θα χτίσει το μύθο του όπως πχ ο Κορνάρος αλλά είναι αξιοπρεπές και αξιόπιστο (γι'αυτό δεν ανοίγουν και περισσότερο το δρόμο του -πέραν της οικονομίας- υποθέτω) και στην εποχή μας αυτό αρκεί.
  2. Ταξίδι με το καραβάκι από Γύθειο για Κύθηρα πριν 2-3 εβδομάδες. Άργησε να έρθει, άργησε να φύγει, άργησε να μας πάει, γενικώς μας είχε στην άργητα😁. Και όταν λέμε πως άργησε εννοούμε πως στα Κύθηρα έφτασε με δυο ώρες καθυστέρηση, αν όχι παραπάνω. Μέσα είναι αξιοπρεπές, καθαρό και γενικώς τόσο όσο. Δε θα έλεγα ότι σε κερδίζει το εσωτερικό του αλλά ούτε και σε απογοητεύει. Από ταξίδεμα, ενώ καιρό δεν είχε κούνημα είχε! Βέβαια ξέρουμε ότι αυτό είναι χαρακτηριστικό του οπότε δε μας έκανε και εντύπωση...
  3. Κι άλλο doc φρεσκότατο, σχετικά με τα βακτήρια, τη φθορά του πλοίου και μια εκτίμηση για το πόσο ακόμα θα αντέξει. Έχει και αποσπάσματα από την ανακάλυψη του πλοίου το '85 αλλά και πρόσφατα και μη πλάνα από καταδύσεις στην περιοχή. Δεν ήξερα ότι ο James Cameron είναι τόσο παθιασμένος με το πλοίο...
  4. Ο κ. Λασκαρίδης είπε την πάσα αλήθεια, ό,τι λέμε εμείς εδώ μέσα τόσα κι άλλα τόσα χρόνια, ό,τι μας έχουν πει οι δικοί μας που έχουν φάει τις θάλασσες με το κουτάλι, ό,τι, εν ολίγοις, γνωρίζουμε όλοι όσοι ασχολούμαστε λίγο με τη θάλασσα. Ευτυχώς (και το εννοώ) το ελληνικό κράτος και η ναυτιλία (θυμίζω πως για τους ποντοπόρους η ακτοπλοΐα δεν εντάσσεται στους "σοβαρούς" κλάδους της ναυτιλίας και το λέω ευγενικά για να μην το πω ναυτικά) δεν έχουν σχέσεις. Κακώς προσπαθεί να το μαζέψει, άλλο που δεν έχει και επιλογές, μόνο χειρότερο μπορεί να το κάνει. Προσωπικά δεν το βρήκα τραγικό. Από εκεί και έπειτα είναι δύο τα ζητήματα: 1. Η αλήθεια χρειάζεται πάντα ; 😋 Στη συγκεκριμένη περίπτωση και κατά τη γνώμη μου είναι άχρηστη. Όσοι ασχολούνται τη γνωρίζουν. Οι άσχετοι μας αφήνουν αδιάφορους. Μια βόλτα στα ΜΚΔ αρκεί για να καταλάβει κανείς το καφενειακό επίπεδο στο οποίο κατήλθε το θέμα. Άτομα που δεν ξέρουν ούτε που πέφτει η προπέλα λαμβάνουν το γεγονός ως μέγιστη απόδειξη κυβερνητικής ανεπάρκειας, από εκείνες που επειδή οι κυβερνώντες έχουν λαδώσει όλα (ανεξαιρέτως και καλά) τα ΜΜΕ δε θα δεις ποτέ σε ελληνικό κανάλι. 2. Η ερώτηση έτσι όπως τέθηκε μαζί με το απόσπασμα της συνέντευξης του κ. Λασκαρίδη δεν έχουν συνάφεια. Με δυο λόγια το ζήτημα τέθηκε για να τεθεί, προβοκατόρικα και άκομψα. Τι να σου κάνει και ο έρμος ο Πλακιωτάκης ο οποίος δε διακρίνεται και για τις επιδόσεις του τόσο στο Υπουργείο όσο και στο άθλημα εν γένει; σε αυτές τις περιπτώσεις καταπίνεις το ρομπιλίκι σου και λες κι ευχαριστώ από πάνω. Πάντοτε λέγαμε ότι οι δημοσιογράφοι, οι πολιτικοί κλπ είναι υποκριτές επειδή παριστάνουν τους έκπληκτους τη στιγμή της "αποκάλυψης" μιας μεγάλης αλήθειας. Ε, άλλο τόσο υποκριτές είναι και όσοι πολίτες ανακάλυψαν, αίφνης, ότι ο εφοπλιστικός κόσμος δεν τους χρωστάει.
  5. Προφανώς δεν έχουμε πλήρη εικόνα καθώς δε γνωρίζουμε τις λεπτομέρειες της συμφωνίας και τους οικονομικούς όρους αυτής, η δική μου εντύπωση πάντως είναι ότι η GSF, σε αυτό το γύρο, μάλλον χαμένη έχει βγει, απλώς ίσως βρήκε τρόπο να περιορίσει τη χασούρα της. - Επένδυσε σε ταχύπλοα τα περισσότερα των οποίων δε μπόρεσε να εκμεταλλευτεί σωστά και τα πουλάει. Με τα χρήματα της πώλησης + τα όποια κέρδη έχει κάποιο όφελος ; - Επένδυσε στο SFII, ένα πλοίο ήδη 4 δεκαετιών+ , έβαλε gooseneck, έριξε χρήμα στα μηχανικά μέρη (θυμάμαι καλά ότι είχε ειπωθεί ότι είχαν έρθει μηχανικοί από τη Γαλλία;),έριξε χρήμα στο πλοίο γενικώς - και καλά έκανε, εννοείται-. Τα έφερε πίσω αυτά τα χρήματα ; Σε συνδυασμό με το αντίτιμο της πώλησης είναι θετικός ο απολογισμός ; Αν η απάντηση στα ερωτήματα αυτά είναι θετική τότε έχει καλώς. Όμως και πάλι η εταιρεία περιορίζει το έργο της. Αυτό πού το πας ; όλη αυτή η κρισάρα και η αναξιοπρέπεια για το τίποτα.
  6. Από αυτά που θυμάμαι που μου είχε πει ο παλιός μου διευθυντής στην προηγούμενή μου δουλειά ( ο Θεός ας τον συγχωρέσει, ωραίο το φέσι που μου έβαλε) όταν έκαναν αμμοβολές τα κατάλοιπα θεωρούνταν σαν απόβλητα μετά. Για το λόγο αυτό είχαν προτείνει και δοκιμάσει (δεν ξέρω αν πρόλαβαν να κάνουν ευρεία χρήση) ένα σύστημα "παγοβολής" που ήταν ακριβώς αυτό που καταλαβαίνετε. Σύμφωνα με τα λεγόμενά του ήταν πιο αποδοτικό από την αμμοβολή και επιπλέον δεν άφηνε κατάλοιπα παρά μόνο νερό καθώς ο πάγος όπως έπεφτε στην επιφάνεια έκαιγε το υλικό (μπογιές κλπ).
  7. Δε μπορώ να πω ότι θα είμαι αντικειμενικός, καθώς το Ροδάνθη δε το ταξίδεψα ποτέ, έτσι δεν έχω δική μου εικόνα. Εννοείται όμως, με όλη μου την υποκειμενικότητα 😁ότι θα ψηφίσω Μυτιληνάρα ατελείωτη! Υπήρξε πλοίο σταθμός, πήρε τη ΝΕΛ και την πήγε στο Θεό (μέχρι να βγάλουν μόνοι τους τα μάτια τους), σκυλί σε αξιοπιστία (διαβάζοντας το τοπικ του Θεόφιλου -κυρίως- πόσες φορές έκοψε τη δική του επισκευή για να αντικαταστήσει τον Τεό που τα έφτυνε ; ) σβέλτο, όμορφο μέσα-έξω, αναβάθμισε τη γραμμή ενώ για χρόνια κούρδιζες το ρολόι σου με την ακρίβειά των αφιξοαναχωρήσεών του. Οκ δεν είχε ποτέ του το ταξίδεμα του Θεόφιλου αλλά αυτό είναι θέμα σχεδίασης. Εαν δεν είχε τα χρέη που έχει στην καμπούρα του και υπήρχε μια εταιρεία που να θέλει να το αξιοποιήσει άνετα θα ταξίδευε μέχρι σήμερα και να σταθεί αξιοπρεπώς απέναντι στον ανταγωνισμό όπως το SF II ή το Κεφαλονιά.
  8. Όλη η παθολογία του ελληνικού δημοσίου στις τέσσερις αυτές παραγράφους. Ένα πλοίο 46 ετών, παροπλισμένο τα τελευταία 5, με μόνο ένα βατσιμάνη για να δίνει εικόνα. Το ΝΑΤ που δε δίνει σήμα ελευθεροπλοῒας, οι ΔΟΥ, τα χρέη, μια ενιαία αρχή που να εποπτεύει τα λιμάνια η οποία δεν υπάρχει ή που αν υπάρχει κοιμάται δημιουργούν ένα φοβερό γόρδιο δεσμό. Και αν, μακριά από μας, προκληθεί το οτιδήποτε θα ξεκινήσει το ατελείωτο γαϊτανάκι ανευθυνοϋπεύθυνων: Ο ΟΛΕ ; αααα, εμένα δεν ανήκει στην περιοχή μου, συνεπώς δεν έχω αρμοδιότητα... Το ΝΑΤ ; αααα, υπήρχαν οφειλές, άρα σύμφωνα με το νόμο δε μπορούσα, άρα δε φταίω... Ο ΟΛΠ ; αααα, εγώ δεν το ήθελα και το έδιωξα γιατί μπλα μπλα μπλα, συνεπώς δε φταίω...κ.ο.κ. Χορός ανταλλαγής επίσημων επιστολών μεταξύ προϊσταμενων των οποιων ο μισθός τρέχει και οι οποίοι ουδεμία επίπτωση αντιμετωπίζουν ποτέ. Χορός κοροϊδίας στην πλάτη των πολιτών. Τα έχουμε δει τόσες φορές και σε τόσες περιστάσεις που καταντά βαρετό πια.
  9. Μηχανή του χρόνου είπατε ; όχι! Μου κάνατε το τόπικ πασοκάδικο ; θα δείτε τι θα πάθετε😋 Να πάμε πίσω θέτε ; Trip Report θέτε ; τι θέτε ; Σωτήριο έτος 1937, μήνας Ιούνιος και ο παππούς του γράφοντος, καίτοι 21 Μαΐων αποφασίζει να εκδράμει εις Αγγλίαν. Για να σας βάλω στο σκηνικό οι πρόγονοί μου ήταν γέννημα-θρέμμα Αιγυπτιώτες, ο δε παππούς ήταν άτακτος, ατίθασος, άφοβος, ορκισμένος εργένης (κάπως έτσι την πατάνε όλοι) ο οποίος γουστάρει περιπέτεια κάργα. Έτσι, παρέα με ένα φίλο του οργανώνουν το ταξίδι μεθοδικά (λέμε τώρα). Λιμάνι αναχώρησης ; άγνωστο, υποθέτω Αλεξάνδρεια, καθώς εκεί έμεναν. Λιμάνι προορισμού ; ποιος να ξέρει; Σάμπως έχει και σημασία ; Τελικός προορισμός η Λόντρα! Χρόνος ταξιδίου ; α, για να σας πω! Ποιος βιάζεται; δε θα μας τρελάνετε εσείς! Εταιρεία ; Στο πήγαινε η United Africa Company. Γενικές πληροφορίες για όποιον ενδιαφέρεται, εδώ. Σαν εταιρεία υφίσταται ακόμα αλλά πλέον είναι εκτός ναυτιλιακού κλάδου. Στην εποχή της στυλοβάτης του εμπορίου μεταξύ Αφρικής και γηραιάς Αλβιώνος. Εδώ και ένας κατάλογος των πλοίων της. Για τι πλοία μιλάμε ; χοντρικά, στην εποχή που αναφέρω, από 3000 ως 6000-7000 τόνους, τα λεγόμενα φορτηγοποστάλια. Συνδυασμός πολλών χρήσεων και Άγιος ο Θεός! Εν προκειμένω, επιβιβάστηκαν στο πλοίο MV Gambian (νεότευκτο, εκείνη την εποχή, σύμφωνα και με τη σελίδα που ανέβασα) και βίρα! Πληροφορίες για το πλοίο και μια φωτογραφία του εδώ. Γερμανικό σκαρί, 5500 τόνων, αργότερα πέρασε και σε ελληνικά χέρια. Σε σημείωση πίσω από την πρώτη φωτογραφία που θα ανεβάσω αναφέρεται βέβαια σαν SS Gambian και οχι MV αλλά μάλλον μικρή σημασία έχει αυτό. Ίσως αυτό το ταξίδι να μην έφτανε ποτέ, μέσω των διηγήσεών του, στ’αυτιά μου αν δεν λάμβανε χώρα μια…στούκα! Το Gambian λοιπόν χτύπησε εν πλω με κάποιο άλλο πλοίο (άγνωστο ποιο). Ο παππούς λοιπόν, μη σκεπτόμενος ότι 8.5 δεκαετίες αργότερα ο εγγονός του, ο οποίος τόσο του έμοιασε και ο οποίος τον έχει ακόμα για πρότυπο, θα ανέβαζε αυτή την ιστορία σε παγκόσμια πρώτη στο shipfriends😁, σήκωσε τη μηχανή του και πήρε μια – και μοναδική φωτογραφία από το αποτέλεσμα της στούκας. Voila! Δε βούλιαξαν βέβαια, έγιναν οι απαραίτητες επισκευές και συνέχισαν το ταξίδι τους κανονικότατα. Κατά τον παππού ο καπετάνιος του πλοίου τους τα είχε τσούξει, τώρα αλήθεια, ψέμματα, η μηχανή του χρόνου θα μας βοηθούσε να διαλευκάνουμε την υπόθεση – ίσως- ! Εντωμεταξύ πάντοτε με εντυπωσίαζε το πόσο μικροί φαίνονται οι άνθρωποι μέσα στο ρήγμα. Επίσης, το δόλιο το Gambian φαίνεται πως έχασε και τη μια του άγκυρα από τη σύγκρουση! Έχω βέβαια κάποια κενά, όπως πχ πως διάολο κατόρθωσε να πάρει αυτή τη φωτογραφία όντας έξω από το πλοίο ενώ στην ουσία ήταν επιβάτης. Διότι, όπως θα δούμε παρακάτω, ήταν επιβάτης του Gambian. Τέλος πάντων, παρελθόν χωρίς ερωτηματικά δεν νοείται. Σα να αχνοθυμάμαι από τις διηγήσεις του ότι είχαν αποβιβαστεί για κάποια ώρα, αλλά οι υπόλοιπες λεπτομέρειες έχουν διαγραφεί από το σκληρό μου... Δε νομίζω πάντως το ταξίδι ή το ατύχημα να τους πτόησε, καθότι μετά το ατύχημα, εθεάθησαν στο κατάστρωμα στις γνωστές σε όλους μας από ταινίες εποχής chaises-longues (μου θυμίζουν και κάτι αντίστοιχες που είχε το ΣΑΠΦΩ τη δεκαετία του ’80 όταν παιδάκι πήγαινα στο νησί με τους δικούς μου). Πίσω από τη φωτογραφία υπάρχει η σημείωση "SS Gambian, after the accident, June 1937". Προσέξτε τώρα τη διαφορά με τα σημερινά δεδομένα. Κουστούμι-γραβάτα, δανδήδες σε φορτηγοποστάλι τη δεκαετία του ‘30, από Αίγυπτο για Λονδίνο που μόνο ο διάολος ξέρει πόσες μέρες θα έκαναν. Κι εμείς πάμε για ένα δωδεκάωρο στη Λέσβο με φόρμες και γενικώς ντυμένοι όσο πιο άνετα γίνεται. Άλλες εποχές όπου ο χρόνος κυλούσε σαφώς πιο αργά και που τα πάντα ήταν μετρημένα και είχαν λόγο. Τώρα όταν μιλάμε για φορτηγοποστάλια στο μυαλό των περισσότερων έρχονται εικόνες όπου άνθρωποι και εμπορεύματα στοιβάζονται σε ζωώδεις συνθήκες. Φαίνεται όμως πως δεν ίσχυε κάτι τέτοιο για το SS Wahehe με το οποίο ο παππούς επέστρεψε στα πάτρια εδάφη κάπου ένα μήνα μετά. Εταιρεία η Woermann Linie AG (ελάχιστες πληροφορίες εδώ) η οποία εκτελούσε δρομολόγια μεταξύ Αφρικής και Γερμανίας. Περισσότερες πληροφορίες για το πλοίο εδώ. Αν δεν έχω μπερδευτεί με το πλοίο, φαίνεται πως έγινε μετασκευή το 1934 και μετετράπη σε...refrigerated cargo liner! Άλλοι καιροί άλλα ήθη...Φαίνεται πάντως πως το SS Wahehe, αν και σκάφος του 1922 διέθετε για τους επιβάτες του πολλές ανέσεις, μεταξύ των οποίων και…πισίνα. Ιδού ο μετέπειτα παππούς, τότε νιάτο να ποζάρει δίπλα της με το ημερολόγιο να γράφει στην πίσω πλευρά της φωτογραφίας 9/7/1937. Σα κατασκευή μάλλον είχε τεράστια διαφορά σε σχέση με το πώς ξέρουμε εμείς τις πισίνες καθώς βλέπω και περισσότερο μαντεύω πως είναι μάλλον πάνω στο κατάστρωμα και όχι μέσα σε αυτό. Υποθέτω όμως πως δεν πέρασαν και άσχημα... Κι επειδή μιλάμε για Έλληνες (έστω του εξωτερικού) και για ελληνική νοοτροπία, το ταξίδι τελείωσε με τρόπο καθαρά ελληνικό: Αφού οι ήρωες της ιστορίας μας έφαγαν όλα τους τα λεφτά σε –Κύριος οίδε- ποιες διασκεδάσεις και ακολασίες ο παππούς, γόνος εύπορης οικογένειας, απέστειλε τηλεγράφημα στη μητέρα του αιτούμενος χρήματα. Σε γλώσσα της εποχής: «παρακαλώ όπως μου αποστείλατε χρήματα δια τον ναύλον μου. ΣΤΟΠ» Στα σημερινά μέτρα: «μάνα στείλε φράγκα, μείναμε ρέστοι και ταπί, δεν έχω ούτε για τα εισιτήρια»… Εννοείται πως πάσα πληροφορία για το ταξίδι, τα πλοία, τις εταιρείες κλπ είναι παραπάνω από ευπρόσδεκτη! ΥΓ: η πρώτη φορά που βάζω υδατογράφημα σε φωτογραφίες, παρακαλώ όπως με συγχωρήσετε, αλλά οι λόγοι είναι ευνόητοι.
  10. Εγώ θυμάμαι πως μπήκα στο...κλαμπ γύρω στο 2008, με πρώτο ποστ, για τι άλλο ; για το Θεότυφλο😋Αν μου έλεγε κανείς ότι τότε ότι το 2021 το καράβι αυτό θα εξακολουθούσε να υπάρχει θα γελούσα με την καρδιά μου. Τέλος πάντων! Μεγαλώνουμε, ωριμάζουμε και βελτιωνόμαστε. Έτη πολλά, ευχαριστούμε πολύ όλους όσους αφιερώνουν το χρόνο τους για τη δική μας τέρψη❤️💯 και στα 18 ελπίζω να μας επιτραπεί από το Χαρδαλιά η κατανάλωση αλκοόλ και όχι μόνο! 😋
  11. Εγώ πάλι, αν και έβγαλα το καπέλο του καπετάνιου που και την κίνηση την έκανε αποτελεσματικά και με ασφάλεια και με 3 κουβέντες τα είπε όλα εξοργίστηκα με τους χαχόλους που ωρυόντουσαν😡 Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει μέχρι τώρα, αυτή τη φορά στα ΜΚΔ όπου θα διαβάσεις πραγματικά το κοντό και το μακρύ του καθενός. Είμαστε σίγουροι ότι η εποχή του αυριανισμού έχει παρέλθει;
  12. Χωρίς να διαφωνώ στην ουσία, να πω απλά ότι εδώ δεν έχουμε παρά μόνο μια περίληψη της περίληψης της απόφασης. Δεν έχουμε σκεπτικό, στοιχεία που επικαλέστηκαν οι πλευρές, υλικό, μαρτυρίες κλπ. Το ότι π.χ. στο άρθρο δεν αναφέρεται κάτι για τις ευθύνες του Ν/ΘΗ δε σημαίνει απαραίτητα ότι αυτές δεν προσδιορίζονται στην απόφαση, περιορίζοντας - κάνω μια αυθαίρετη σκέψη- το ποσό της αποζημίωσης. Τέλος, κι αυτό δεν είναι προσωπικό αλλά το λέω εξ αφορμής, το ότι μπορεί μια απόφαση δικαστηρίου να μας φαίνεται ακατανόητη δε σημαίνει -υποχρεωτικά- ότι ο δικαστής θα ευνοήσει τη μια ή την άλλη πλευρά. Λίγο στην Ελλάδα τα απλοποιούμε τα πράγματα "α, η Έδρα τα πήρε", "α, θα ευνοήσει το Δημόσιο-ηλίου φαεινότερον-" δεν είναι όμως κανόνας αυτό. Για να μην πω δηλαδή ότι είναι η εξαίρεση... Προσωπικά και με την μικρή πείρα που έχω σα δικηγόρος, έχω διαβάσει πολλές αποφάσεις που ενώ μου φαίνονται -στην αρχή- ακατανόητες έχουν όχι απλά ακλόνητο σκεπτικό αλλά δείχνουν στην πράξη πόσο έκατσε και δούλεψε ο δικαστής. Εννοείται βέβαια πως δε συμβαίνει πάντοτε αυτό. Ούτε του παπά δε θα το πουν με τόσα τρέχοντα μέτωπα ανοιχτά.
  13. Πολύ ενδιαφέρον doc για κάτι που οι περισσότεροι που μας αρέσει το θέμα είχαμε ακούσει αλλά ποτέ δεν είχε (επισήμως) επιβεβαιωθεί. Η ύπαρξη λοιπόν ενός τρίτου πλοίου, περίπου στα 5 μίλια απο το σκηνικό του δράματος φαίνεται πως πλέον επιβεβαιώνεται. Ο καπετάνιος του δεν έκανε τίποτα παρόλη τη ζωντανή εξέλιξη των γεγονότων μπροστά στα μάτια τους, παρόλα τα σήματα μορς με φανό που εστάλησαν κλπ. Είναι πολύ ενδιαφέρον δε, ότι, όπως και στην περίπτωση της φωτιάς, όσοι από τους επιβάτες ανέφεραν την ύπαρξη άλλου πλοίου αγνοήθηκαν παντελώς ενώ απ'ότι φαίνεται ο Stanley Lord του Californian έγινε αποδιοπομπαίος τράγος. Έχω την αίσθηση ότι μετά την εκατονταετία αρχίζουν και σκάνε στην επιφάνεια πράγματα που κάποιοι προσπαθησαν πολύ τότε να θάψουν. Ποιος ξέρει τι άλλο ακόμα θα μάθουμε...
  14. Ε, ας βάλει κάποιος την πώληση για scrap του Κρήτη ΙΙ.🙂 Ήρθε, έλαμψε ως άλλος διάττων αστέρας, μας έκανε να νευριάσουμε και να απορήσουμε και μετά ξεφούσκωσε!
  15. Η πανδημία. Μας έκανε άνω κάτω και λίγο ως πολύ επηρέασε οριζόντια & κάθετα όλους τους κλάδους. Οχι πως οι επιδοτήσεις δεν είναι σημαντικό θέμα προς συζήτηση και σκέψη αλλά εγώ το βλέπω πιο πολύ σαν μια μέθοδο (στρεβλή αλλά πάντως μέθοδο) του κράτους να χρηματοδοτεί τον εαυτό του. Αν δεν υπήρχε η πανδημία μοιραία όλο αυτός ο αχταρμάς θα ετίθετο σε άλλη βάση.
  16. Golden Bridge και από μένα γιατί πάει κόντρα και φαίνεται πως πάει και καλά!
  17. Δάγκωσα το κουκί μου και το έριξα στον Αρκ😋για λόγους που εξήγησαν και οι πιο πάνω από μένα.
  18. Χρόνια πολλά εις άπαντες και εις άπασες, να είμαστε όλοι καλά και κεφάτοι και το νέο έτος που θα έρθει (ευελπιστώ χωρίς άλλες φανφάρες😋)
  19. Να πούμε, βέβαια, εδώ ότι με τα "αν" δε χτίζεις ιστορία, πάντως η τελευταία ευκαιρία για τη ΝΕΛ (υπό την προϋπόθεση μιας πολύ σφιχτής διαχείρισης) ήταν από τη ναύλωση του European και πέρα. Αν τα χρήματα που έριξαν σε τόσες άσκοπες ναυλώσεις (και ποιος ξέρει που αλλού) τα επένδυαν στον υπάρχοντα στόλο (και ας επρόκειτο για πλοία στο τέλος της ζωής τους) θα μπορούσαν να οχυρωθούν στις γραμμές τους και να κερδίσουν χρόνο. Το European πχ και δρόμο είχε και ήταν πλοίο καλοθάλασσο και σήκωνε περαιτέρω εκμετάλλευση από άποψη χώρων. Ακόμα και τα ταχύπλοα θα μπορούσαν να είχαν εκμεταλλευτεί (τον μεγάλο Κεντέρη πχ) αρκεί να υπήρχε σωστός προγραμματισμός και πλάνο. Η ΝΕΛ όμως είχε, κατ'ουσία βαρέσει διάλυση από πριν και όπως αποδείχθηκε, κανείς δεν ήξερε προς ποια κατεύθυνση ήθελε να πάει. Έτσι, η επιλογή των άγονων γραμμών ήταν το τελευταίο βήμα. Πραγματικά κρίμα για μια ιστορική εταιρεία που υπήρξε κάποτε στην πρώτη γραμμή...
  20. Όντως και σε άλλα πλοία που είχαν ναυπηγηθεί από δαύτους που είχα μπει ήταν εξαιρετικά ! Ακόμα και σε μαθουσάλες 40-45 ετών έβλεπες ότι από τότε υπήρχε η σκέψη για την άνεση του πληρώματος. Σε αντίθεση με τα γιαπωνέζικα της ίδια ηλικίας που εκτός του ότι έπρεπε να είσαι στα δικά τους μέτρα για να κυκλοφορείς χωρίς να τσακίσεις το κεφάλι σου στις σκάλες κλπ είχαν κάτι άκυρες φαϊνές ιδέες που απορούσες τι τους ειχε κατέβει όταν έχτιζαν το πλοίο. Θυμάμαι πχ στο XIX ότι ο έτσι κι αλλιώς μικρός χώρος της τραπεζαρίας του πληρώματος ήταν ακριβώς πάνω από την αριστερή ηλεκτρομηχανή. Φαντάζεται κανείς στα οπερέσια😋 στα λιμάνια όταν την έθεταν σε λειτουργία όχι μόνο το θόρυβο εξαιτίας του οποίου δε μπορούσες να μιλήσεις εκεί μέσα αλλά και τους κραδασμούς που είχε. Βέβαια το XIX είχε την πολυτέλεια του κλιματισμού, κάτι που το III ή τo XV ή το ΧIV διέθεταν μόνο στα όνειρά τους. Μιας και έπιασα τις ιστορίες του Μαμ Ρα😁 στην πρώτη φωτογραφία βλέπουμε την -διπλή- τραπεζαρία του XV. Και καλά εκεί που κάθομαι εγώ είναι του ανώτερου πληρώματος, στην άλλη που αχνοφαίνεται είναι για τις...τσοκαρίες, τους λαδάδες, τους μπόμαν κλπ. Στην πράξη φυσικά αυτοί οι διαχωρισμοί δεν έπαιζαν, σε ένα πλοίο του '65 αυτό δα θα έλειπε. Ό,τι βλέπετε στη φωτογραφία αυτό είναι, για να κινηθείς εκεί μέσα ήθελες τροχονόμο, άσε δε άμα είχε ζέστη που δροσιζόσουν απο τα δυο (όλα κι όλα) φινιστρίνια που είχε. Τρελλός είσαι που θα κάτσεις μέσα στην τυριέρα ; όξωωωω, καλύτερα να μιλάς με τον γραμματικό που έπαιζε βιολί για χόμπι. Και ένας καπετάνιος Θεός επίσης, κομμουνιστής, γνώστης και του επαγγέλματος και της πολιτικής αλλά ήπιος, πολιτισμένος, χαιρόσουν να μιλάς μαζί του. Η δε κουβέρτα του δύσκολη μιας και, όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες που έχουν ανέβει εδώ, ήταν σε δυο επίπεδα, άρα σε έτρωγαν τα ανεβοκατεβάσματα. Η δεύτερη φωτογραφία (καλά κι οι δυο χάλια είναι αλλά έχουν περισσότερο συναισθηματική αξία γι'αυτό και τις ανέβασα) είναι από την τραπεζαρία (ή ότι φαίνεται) του ΧIV. Αν θυμάμαι καλά, το συγκεκριμένο είχε και μια δεύτερη ακόμα πιο μικρή τραπεζαρία μαζί με την κουζίνα τέρμα πρύμα εκεί συνήθως κάναμε τους υπολογισμούς. Άσχετο, πρύμα είχε και τον πιο πρωτόγονο "εργατη" που είχα δε έβερ. Ναι μεν γύριζε όταν του έβαζες κάβο, αλλά αυτό γινόταν πιο αργά και από το θάνατο, σε σημείο που δεν ήξερα καν αν γύριζε μηχανικά ή απλά...φυσικά! Τέλος πάντων, ξαναπάμε στη φωτογραφία. Ευθεία μπροστά φαίνεται μια σκάλα. Από εκεί πήγαινες στη γέφυρα, μόνο που για να ανέβεις αυτό το πράγμα έπρεπε να έχεις κάνει ασφάλεια ζωής καθώς ήταν πολύ απότομη και τόσο στενή που πρακτικά με το ζόρι χωρούσες να περάσεις. Aνεβαίνοντας, στα δεξιά σου είχε το τραπέζι με το χάρτη , ενώ αν δεν κάνω λάθος αυτή ειναι η τιμονιέρα του. Καλά για να κατέβεις αυτή τη σκάλα ήταν προτιμότερο να κουτρουβαλήσεις. Είχε και ένα ξύλινο σα μονόζυγο (φαίνεται λίγο) στην άκρη της, συνήθως κρεμιόμουν από εκεί για να τελειώνουμε. Δε θέλω να ξέρω όταν αυτό το καραβάκι διέσχιζε το Αιγαίο με καιρό ποιος τολμούσε να κατέβει από εκεί. Όχι βέβαια ότι η σκάλα της γέφυρας του XV ήταν καλύτερη αλλά λέμε τώρα...Θα ανεβάσω φωτογραφία σε άλλο ποστ. Στο XIV τώρα: Αμα ήθελες να ρίξεις καντήλια αλλά δεν είχες πρόχειρο τον ασύρματο προτιμούσες την παραδοσιακή μεθοδο! (νομίζω ότι τη συγκεκριμένη φωτογραφία την έχω ξανα ανεβάσει αλλά ίσως κάνω και λάθος) Άσχετο, το μοναδικό μου φουντάρισμα (για όσους έχουν τη μανία😋) το έχω πετύχει με το XIV, μάλλον ασυναίσθητα αλλά δεν έχει σημασία. Επίσης, ωραιότατη η βαρδιόλα του, στην οποία, όπως είχα γράψει παλιότερα, όσο καύσωνα και να είχε πάντοτε φυσούσε ένα αεράκι εκεί που τα έκανε όλα πιο αισιόδοξα. Ψυχή του καραβιού ο γραμματικός του, που τέτοιο καλοσυνάτο άνθρωπο δεν έχω συναντήσει έκτοτε. Θυμάμαι ακόμα, σε φόρτωση, ήρθε και μου ζήτησε ντροπαλά να φύγει σκαστός να πάει να δει το γιο του, ήταν μωρό τότε, για μια-δυο ώρες και αν μπορώ να έχω το νου μου. Μα υπάρχει περίπτωση να πει κανείς όχι σε κάτι τέτοιο ; Όρμα άνθρωπέ μου και μη σε νοιάζει τίποτα, εγώ είμαι εδώ! Αυτά τα γράφω πιο πολύ για να δείξω πόσο δεμένοι ήμασταν με αυτούς τους ανθρώπους, τους βλέπαμε περισσότερο κι από την οικογένειά μας. Με τον συγκεκριμένο γραμματικό θυμάμαι (και σ'αλλα πλοία συνέβη αυτό βέβαια) μέχρι και "μάνικα" έχω βοηθήσει να αλλάξουν (για διαφορετικό φορτίο δηλαδή) γιατί δεν έφταναν τα χέρια στην κουβέρτα. Τώρα πια τα πράγματα έχουν σαφώς βελτιωθεί (ίσως και "αποστειρωθεί") παραμένει όμως η ψυχάρα του Έλληνα ναυτικού, που θα σου δείξει την εκτίμησή του (αν δεν είσαι σπαζοκλαμπάνιας και κάνεις τη δουλειά σου σωστά) με όποιο τρόπο μπορεί. Δε θα ξεχάσω π.χ. ποτέ ότι στη συντριπτική πλειοψηφία των πλοίων που ανεβαίναμε, όχι μόνο μας κρατούσαν φαγητό αλλά ΘΑ ΤΡΩΓΑΜΕ! Βρε άνθρωπε, δεν πεινάω! Θα φας ! Τέλος!
  21. Ναι με ακούτε ; ;

    © Fido

  22. kyr1

    Vassilios XIV

    Vassilios XIV θέα από τη γέφυρα.

    © Fido

×
×
  • Create New...