Jump to content
Shipfriends

Search the Community

Showing results for tags 'Minoan Flying Dolphins'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Γενικά Θέματα Θάλασσας και Ναυτιλίας
    • Ξύλινα Τείχη
    • Τεχνικά ζητήματα
    • Πληρώματα
    • Ναυτικά Ατυχήματα
    • Λιμάνια και ρότες
    • Λοιπά Ναυτιλιακά
  • Ποντοπόρος Ναυτιλία
    • Ποντοπόρα Πλοία
    • Εταιρείες Ποντοπόρου
    • Ποντοπόρος για όλους
  • Κρουαζιέρα, Kρουαζιερόπλοια και Eπιβατηγά σκαριά
    • Εταιρείες Κρουαζιέρας
    • Κρουαζιερόπλοια
    • Παλιά Κρουαζιερόπλοια και Υπερωκεάνεια
    • Κρουαζιέρα Γενικώς
    • Βασιλικές και άλλες διάσημες Θαλαμηγοί
  • Ακτοπλοΐα
    • Θεσμικά Ζητήματα
    • Εταιρείες & πλοιοκτήτες
    • Δρομολόγια και γραμμές
    • Πλοία
    • Λοιπά θέματα ακτοπλοΐας
  • Ιστορίες με Πλοία και Πλοία με Ιστορία
    • Ιστορικά Quiz
    • Η Ιστορία δεν είναι μόνο quiz
    • Απώλειες της Ελληνικής Ναυτιλίας κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
  • Πρώτη Σελίδα
    • Ναυτιλιακά Νέα
    • Τα νέα του shipfriends.gr
    • News in English
    • Eκδηλώσεις & Γεγονότα

Calendars

There are no results to display.


Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


AIM


MSN


Website URL


ICQ


Yahoo


Jabber


Skype


Location


Interests


Biography


Location


Interests


Occupation

Found 3 results

  1. Πόσο κάνει η ζωή στο Αιγαίο; Τα σωστικά του τραγικού πλοίου, παρασυρμένα στις ακτές Ο Νίκος Παπαδόγιας ήταν μόλις 22 χρονών, φοιτητής στην Πάτρα, όταν, επιστρέφοντας με το «Εξπρές Σαμίνα», το πλοίο της γραμμής από τον Πειραιά στο σπίτι του στη Νάξο, γνώρισε τον εφιάλτη. Εκεί στις «Πόρτες», στα βράχια έξω από την Πάρο, στο ναυάγιο που σημάδεψε την Ελλάδα και έκανε τον τότε Πρωθυπουργό να μιλάει για «το μαχαίρι που θα φτάσει ως το κόκκαλο»! Από τότε τεσσεράμισυ χρόνια μετά, τα όνειρα του Νίκου είναι τρικυμισμένα. Ξυπνά ιδρωμένος με το κρεβάτι του γεμάτο ανθρώπους που ουρλιάζουν σε μια μαύρη θάλασσα που ξερνά κύματα, ήχους και πτώματα. Οι γιατροί που τον παρακολουθούν μιλούν για «αγχώδη διαταραχή με στοιχεία οργανικής διαταραχής της προσωπικότητας και διαταραχής μετά από ψυχοτραυματικό στρες». Ο ίδιος δεν αναφέρεται σε όλα όσα έζησε εκείνο το βράδυ. Δε θέλει, προσπαθεί να τα διώξει από τη μνήμη του, ποιος ξέρει… Και σα να μη έφταναν όλα τα παραπάνω είναι κι οι δίκες. Αυτές οι διαδικασίες που δε λένε να τελειώσουν, όλες ετούτες οι ατέλειωτες διδικασίες που τον υποχρεώνουν να ξαναζεί εκείνο το βράδυ… Κι οι δικαστές. Οι δικαστές του Εφετείου Αιγαίου που πριν λίγες μέρες, στις αρχές του περασμένου Φεβρουαρίου, δέχθηκαν κι αποφάσισαν πως αυτός, ο ένας από τους 467 διασωθέντες (επιβάτες και πλήρωμα) εκείνου του τραγικού ναυαγίου του πλοίου «Εξπρές Σαμίνα» στις 26 Σεπτεμβρίου του 2000, ο υποψήφιος 81ος νεκρός δικαιούται ως αποζημίωσης από την πλοιοκτήτρια εταιρεία «Hellas Flying Dolphin» για ετούτα όλα που υπέστη και συνεχίζει να υφίσταται μόλις 36.000 ευρώ, αντί των 117.000 περίπου ευρώ, που είχαν επιδικασθεί πρωτόδικα. Και μάλιστα από αυτά πρέπει να καταβάλει και 600 ευρώ για τα έξοδα της δίκης. Κοντά σε τούτον κι άλλοι πολλοί. Εκατοντάδες που παίρνουν ο ένας μετά τον άλλον την ίδια απόφαση δικαστηρίου, απόφαση καρμπόν των πρώτων αποφάσεων των 12 Εφετών του «αμαρτωλού» Εφετείου Πειραιά, που πρόσφατα μετατέθηκαν στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα από τον Άρειο Πάγο, που προσπαθεί «να μαζέψει τα κομμάτια του»… 20 εκατομμύρια για κάθε νεκρό! Πόσο στοιχίζει μια ζωή; Πόσα ευρώ εκτιμά η Ελληνική Δικαιοσύνη πως κοστίζει κάθε μια ψυχή από τις 80 που χάθηκαν εκείνο το βράδυ στο Αιγαίο; Πρωτόδικα το δικαστήριο είχε επιδικάσει 300.000 ευρώ για την οικογένεια κάθε ενός από τους νεκρούς. Το Εφετείο Πειραιά εξέδωσε άλλη μια απόφαση που αντιγράφτηκε και αποτελεί πλέον μπούσουλα. Τα δάκρυα των ορφανεμένων κοστίζουν μόλις 60.000 ευρώ! Δάκρυα που όμως δεν στερεύουν. Δικαστικές αποφάσεις έρχονται κι επιμένουν πως τώρα αρχίζει άλλο ένα δράμα. Τα δικαστήρια με τις πρώτες τους αποφάσεις επιδίκασαν ποσά που άμεσα έπρεπε να καταβληθούν στους ναυαγούς ή στις οικογένειες των πνιγμένων που κυμαίνονται από 60 ως 100 χιλιάδες ευρώ. Τώρα πρέπει ο καθένας τους να επιστρέψει στην ασφαλιστική εταιρεία που κάλυψε το κόστος των αποζημιώσεων ποσά που έχουν ξοδευτεί. Αλλά απαιτητά θα γίνουν μετά την εκδίκαση του ποινικού μέρους της τραγωδίας στις 27 Μαΐου. Ως τότε όλα πρέπει να γίνουν ήρεμα, η όλη ιστορία να κλείσει, τα καινούργια ταχύπλοα να πέσουν στο Αιγαίο χωρίς πολύ κουβέντα… Τι έγινε εκείνο το βράδυ; Αλλά ας δούμε στη βάση της απόφασης αυτής ποιες ήταν οι επιπόλαιες αυτές ενέργειες που οδήγησαν στο ναυάγιο του «Εξπρές Σαμίνα»: Κατ’ αρχάς το πλοίο ήταν αξιόπλοο και όχι «οριακά αξιόπλοο» λόγω της 34ετούς ηλικίας του, όπως η πρώτη απόφαση όριζε. Επίσης λειτουργούσαν όλα στην εντέλεια, αν και έγινε κατορθωτό το κατέβασμα μιας και μόνο μηχανοκίνητης λέμβου με τη φροντίδα έμπειρων μελών του πληρώματος, που, όμως, αναφέρεται πως εγκατέλειψαν το σκάφος πριν τους επιβάτες! Επίσης υπήρχε επαρκής αριθμός πνευστών σχεδιών που «δεν κατέστη δυνατόν να αξιοποιηθεί στο έπακρο λόγω της ανύπαρκτης οργάνωσης εγκατάλειψης του πλοίου». Επαρκής ήταν ακόμα και ο αριθμός των σωσιβίων του καραβιού, τα οποία όμως δεν χρησιμοποιήθηκαν όπως έπρεπε, λόγω της αδυναμίας του πληρώματος να ενημερώσει τους επιβάτες που εγκατέλειπαν το πλοίο. Το σύστημα γενικού συναγερμού του καραβιού δεν λειτούργησε λόγω κακής συντήρησής του, ενώ τα μέλη του πληρώματος απέδειξαν ότι «είτε δεν γνώριζαν τι ακριβώς έπρεπε να πράξουν, είτε δεν ήθελαν, αποβλέποντες στην κατά το δυνατόν ταχύτερη αποχώρησή τους από το βυθιζόμενο πλοίο». Ιδιαίτερα ας σημειωθεί ότι, όπως αναφέρεται στην απόφαση, ο ύπαρχος του καραβιού «το μόνο το οποίο έπραξε ήταν να καθαιρέσει μια μόνο λέμβο στην οποία και επιβιβάστηκε. Οι στεγανές θύρες του καραβιού ήταν ανοικτές, αν και έπρεπε να είναι κλειστές ήδη από τον απόπλου του πλοίου από τον Πειραιά. Τούτο ακόμα και αμέσως μετά την πρόσκρουση του καραβιού στις βραχονησίδες «Πόρτες» δεν έγινε από τον υποπλοίαρχο Α. Ψυχογιό. Δεν έγινε από τον πλοίαρχο Β. Γιαννακή, ο οποίος και όταν αποφάσισε να πράξει τούτο, είχε ήδη επέλθει διακοπή ρεύματος και ήταν αδύνατο. Δεν έγινε από τον ύπαρχο Γ. Τρανταφύλλου, αλλά ούτε και από τον Α΄ Μηχανικό Γ. Σκιαδαρέση που σημειώνεται ότι «επιβιβάστηκε σε σωσίβια λέμβο, ενώ ακόμη το μεγαλύτερο μέρος των επιβατών βρισκόταν ακόμα στο πλοίο». Τα προσόντα των ναυτικών! Αναφορικά με τα προσόντα του πληρώματος του «Εξπρές Σαμίνα» η απόφαση του Εφετείου είναι αποκαλυπτικότατη. Ο Υποπλοίαρχος Α. Ψυχογιός, ο οποίος ήταν στη γέφυρα του καραβιού κατά την πρόσκρουση, είχε υπηρετήσει σε 18 – 20 πλοία, από τα οποία έφυγε κακήν κακώς, επειδή «πλοηγούσε επικίνδυνα». Μάλιστα «όταν ήταν ναυτολογημένος σε ακτοπλοϊκό πετρελαιοφόρο, ο καπετάνιος ζήτησε την απόλυσή του από τον αρχιπλοίαρχο της εταιρείας και συγκεκριμένα του είπε ‘αυτόν να μου τον πάρεις, γιατί περνάει το καράβι ή το πέρασε το καράβι κοντά στα βράχια’». Επίσης, όπως ο Πλοίαρχος του «Εξπρές Σαμίνα» ανέφερε, «μια από τις ιδιορυθμίες του ήταν να περνάει ξυστά στα βράχια»! Τα αυτά και για τον Πλοίαρχο Β. Γιαννακή, ο οποίος «κρίθηκε υπαίτιος για την προσάραξη του Ε/Γ «Νηρεύς» το 1989», ενώ «όταν προσλήφθηκε από την εναγόμενη εταιρεία ως πλοίαρχος του Ε/Γ – Ο/Γ ‘Σαμίνα Εξπρές’, εκκρεμούσε σε βάρος του πειθαρχική διαδικασία για την πρόκληση ολοσχερούς καταστροφής του ΠΛΣ 280 το 1997 με το ‘Γκόλντεν Βεργίνα’». Για επίλογο …μια «επιπολαιότητα» Όλα όσα τραγικά συνέβησαν εκείνο το βράδυ έξω από την Πάρο και δεν αποκλείεται να είναι ο κανόνας στην ακτοπλοΐα, όλα όσα παραπάνω περιγράφονται δεν ήταν παρά μια «επιπολαιότητα» των υπευθύνων του καραβιού! Αυτοί, που στις 27 του ερχόμενου Μαΐου, ένα μήνα μετά, δικάζονται από το Κακουργοδικείο, σύμφωνα με την απόφαση του Εφετείου Αιγαίου, προέβησαν σε πράξεις που απλά «συνιστούν βαρύτατη αμελή συμπεριφορά» ενώ τονίζεται ακόμα ότι «ενδεχόμενος δόλος δεν προέκυψε, αφού το προβλεφθέν από αυτούς ζημιογόνο αποτέλεσμα πίστευαν προφανώς όλως επιπόλαια ότι δεν θα επήρχετο»! Πηγη www.empronet.gr
  2. .voyager

    Boraq

    Out of Tarifa, en route to Tangier

    © .voyager

  3. περα απο το οτι μιλαμε για δυο διαφορετικα δυστυχηματα, μιλαμε για δυο τελειως διαφορετικες προσωπικοτητες. ο σφηνιας, με ολα τα στραβα του, τις αμαρτιες του και τον εναγκαλισμο του με την εξουσια και ισχυρα χρηματιστηριακα συμφεροντα της εποχης, ηταν ενας ανθρωπος δημιουργικος και με οραμα. ηταν απο τους πρωτους που μιλησαν για το περιβοητο 3*3 (αρχικα λεγαν 4*4 που ηταν πιο πιασαρικο), οτι στην ελλαδα πρεπει να μεινουν τρεις μεγαλες ακτοπλοϊκες που να πηγαινουν παντου (αδριατικη, ιονιο, αιγαιο, κρητη) και να εχουν ολους τους τυπους πλοιων. το οραμα του αυτο προσπαθησε να το υλοποιησει με τη δημιουργια της minoan flying dolpins και στην προσπαθεια αυτη εγγυηθηκε σε πολλους υποψηφιους επενδυτες προσωπικα (οχι μονο στα λογια) οτι δεν θα χασουν τα λεφτα τους. οταν μετα το ναυαγιο ειδε του οραμα του να σκορπιζεται στους 5 ανεμους και να τον στοχοποιουν ολοι αυτοκτονησε. δεν ηταν στο χωρο με βραχυπροθεσμη προοπτικη αρπαχτης, αλλα νοιαζοταν και για την υστεροφημια του. νομιζα οτι ειχαμε θεμα για τον σφηνια, αλλα απο οτι φαινεται, ολες οι συζητησεις γι'αυτον ειχαν γινει αποσπασματικα σε διαφορα θεματα: στο "ποιος επιρρεασε περισσοτερο τις εξελιξεις στην ακτοπλοΐα" και βεβαια πολλες φορες στο τοπικ της hellenic μετα το ναυαγιο και την αυτοκτονια σφηνια, ηρθαν οι αλλεπαλληλες αποτυχημενες διοικησεις της περιοδου 2000-2004.
×
×
  • Create New...