1 reply to this topic

[ΝΗΡΕΑΣ]

Η «Καλυψώ» θα ταξιδέψει και πάλι στους ωκεανούς
Ελεύθερο το θρυλικό πλοίο του Κουστό έπειτα από δικαστικό πόλεμο

Στις θάλασσες θα επιστρέψει σύντομα το «Καλυψώ». Το θρυλικό πλοίο του Ζακ-Ιβ Κουστό θα διασχίσει και πάλι τους ωκεανούς ως σύμβολο περιβαλλοντικού αγώνα, αφού ξεπεράστηκαν οι διαμάχες των κληρονόμων του Γάλλου εξερευνητή.
Το ναρκαλιευτικό «Καλυψώ» με το οποίο ο Κουστό εξερεύνησε για δεκαετίες τον υποβρύχιο κόσμο, σκούριαζε εδώ και καιρό στο λιμάνι του Λα Ροσέλ στη Δυτική Γαλλία, έχοντας πέσει θύμα της νομικής διαμάχης των κληρονόμων του γύρω από το ιδιοκτησιακό καθεστώς του. «Δόξα τω Θεώ όλες αυτές οι δυσάρεστες νομικές διαμάχες τελείωσαν», λέει η Φρανσίν Κουστό, δεύτερη σύζυγος και χήρα του εξερευνητή. Η Φρανσίν ήταν στα μαχαίρια με τον γιο του Κουστό από τον πρώτο γάμο του, Ζαν-Μισέλ, και την εγγονή του Αλεξάνδρα. Σε κοινό μέτωπο, οι δυο τους την κατηγορούσαν ότι ήθελε να εκμεταλλευτεί το διάσημο όνομα της οικογένειας. Στη διαμάχη έδωσε τέλος μια δικαστική απόφαση. Και τώρα, η Φρανσίν σχεδιάζει να επιστρέψει η «Καλυψώ» στις θάλασσες ως σύμβολο του περιβαλλοντικού αγώνα. Ήδη σε ένα ναυπηγείο στη Βρετάνη έχουν αρχίσει οι προετοιμασίες για την ανακατασκευή του, η οποία αναμένεται να κοστίσει περίπου 4 εκατομμύρια ευρώ. «Δεν με ενδιαφέρει πόση προσπάθεια απαιτείται, είμαι αποφα- σισμένη να επιστρέψει το “Καλυψώ” στη θάλασσα», δηλώνει η Φρανσίν. «Το “Καλυψώ” είναι ο Πύργος του Άιφελ των ωκεανών. Η Μόνα Λίζα του περιβάλλοντος», προσθέτει.

Την κατηγορεί
Ο Ζαν-Μισέλ Κουστό δεν πιστεύει στην ανιδιοτέλεια της μητριάς του. Την κατηγορεί ανοικτά ότι καταχράστηκε την κληρονομιά του πατέρα του και ότι δεν την ενδιαφέρουν καθόλου οι «οικολογικές αποστολές». Εκείνη του προσάπτει ότι χρησιμοποιεί το όνομα της οικογένειας για να προωθήσει ένα παραθαλάσσιο θέρετρο διακοπών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Με τον Ζαν-Μισέλ συντάσσεται η 33χρονη Αλεξάνδρα, κόρη του Φιλίπ Κουστό, δεύτερου γιου του εξερευνητή, ο οποίος έχασε τη ζωή του κατά τη συ ντριβή ενός υδροπλάνου το 1979. Η ίδια θα προτιμούσε να μετατραπεί το «Καλυψώ» σε μουσείο- υπήρχε μάλιστα σχέδιο για περιβαλλοντικό πάρκο στην Καραϊβική. Η Φρανσίν διαφωνεί με αυτή την προοπτική: «Όταν είδα το πλοίο να κινείται πάνω στα νερά, κατάλαβα ότι πρέπει να επιστρέψει στη θάλασσα», σημειώνει και επιτίθεται στον Ζαν-Μισέλ και την Αλεξάνδρα: «Αυτοί θέλουν να εκμεταλλευτούν το όνομα. Εάν δεν τους έλεγαν Κουστό, δεν θα τους ήξερε κανείς. Πρέπει να το σταματήσω αυτό».

«Δεν θέλω να εκπορνευτεί το πλοίο μου»

ΤΙ ΘΑ ΗΘΕΛΕ ο Ζακ-Ιβ Κουστό για το αγαπημένο του πλοίο; Όπως αποδεικνύεται θα προτιμούσε να συνεχίσει την περιπέτειά του στη θάλασσα. Σε ηχητικό ντοκουμέντο που μετέδωσε γαλλικός ραδιοσταθμός από τα αρχεία του Κουστό, ακούγεται ο εξερευνητής να λέει: «Θα προτιμούσα να το βυθίσω, παρά να επιτρέψω να γίνει μουσείο... Δεν θέλω να εκπορνευτεί αυτό το θρυλικό πλοίο από ανθρώπους που θα κάνουν πικνίκ στο κατάστρωμά του». Το ντοκουμέντο αυτό φαίνεται να δικαιώνει τη Φρανσίν, η οποία σκοπεύει να ρίξει το «Καλυψώ» στη θάλασσα για να «ταξιδεύει από μέρος σε μέρος», όπως δηλώνει η ίδια. Το (νέο) παρθενικό ταξίδι ενός θρύλου των θαλασσών αναμένεται να αρχίσει σε 18 μήνες.

Τα ευχάριστα νεώτερα προέρχονται από: ΤΑ ΝΕΑ (31-1-08):

[proud_ionian]

συμφωνα με την express, του χρονου θα ειναι ετοιμο το αναγεννημενο καλυψω

Το διάσημο σκάφος "Καλυψώ" του γάλλου εξερευνητή Ζακ Κουστώ, το οποίο είχε περιπέσει σε αχρηστία εδώ και αρκετά χρόνια, ετοιμάζεται να "αναγεννηθεί" και να αποκτήσει μια δεύτερη θαλάσσια ζωή ως περιοδεύουσα εκπαιδευτική έκθεση, όπως αποφάσισε η Εταιρία Κουστώ, τιμώντας τα 100 χρόνια από τη γέννηση του διάσημου υποθαλάσσιου αναζητητή, ο οποίος γεννήθηκε στις 11 Ιουνίου 1910 και πέθανε το 1997 σε ηλικία 87 ετών.

Το πλοίο αναμένεται να βγει στη θάλασσα και πάλι μέχρι τον Μάιο του 2011, όμως προηγουμένως πρέπει να εξασφαλίσει την αναγκαία χρηματοδότηση για την ολοκλήρωση της επισκευής του και στη συνέχεια για τις νέες αποστολές του - κάτι όχι δεδομένο.

Το μήκους 43 μέτρων σκάφος υπέστη σοβαρές ζημιές το 1996, όταν διεμβολίστηκε κατά λάθος από μια φορτηγίδα στο λιμάνι της Σιγκαπούρης και παρέμεινε βυθισμένο επί τρεις εβδομάδες, πριν ανασυρθεί και ρυμουλκηθεί πίσω στη Γαλλία. Την εποχή αυτή, βρίσκεται σε φάση επισκευών κάπου στη βορειοδυτική Βρετάνη, ώστε να καταστεί ξανά αξιόπλοο. Το πλοίο, που από το 1943 υπήρξε βρετανικό ναρκαλιευτικό, υπέστη μετά τον πόλεμο ανακατασκευή και λειτούργησε ως κινητό ωκεανογραφικό εργαστήριο από το 1950.

Το σκάφος αγοράστηκε από το πολεμικό ναυτικό της Βρετανίας από τον ιρλανδό εκατομμυριούχο και πρώην βουλευτή Τόμας Λόελ Γκίνες (της γνωστής οικογένειας με τις ομώνυμες μπίρες), ο οποίος πλήρωσε για την ανακατασκευή του σκάφους με βάση τις προδιαγραφές του Κουστώ και το νοίκιασε στον τελευταίο αντί του συμβολικού ποσού του ενός γαλλικού φράγκου τον χρόνο.

Η "Καλυψώ"-όπως μετονομάσθηκε- ήταν ένα από τα πρώτα σκάφη στον κόσμο που μελέτησε τα βάθη των ωκεανών, κάνοντας τον Κουστώ διάσημο μέσα από τηλεοπτικά ντοκιμαντέρ, κινηματογραφικές ταινίες, βιβλία, άρθρα στον Τύπο κ.α. Ο Κουστώ, σε συνεργασία με το γάλλο μηχανικό Εμίλ Κανιάν, είχαν αναπτύξει από το 1943 τη συσκευή αυτοκατάδυσης, που επέτρεψε στους δύτες να εφοδιάζονται με οξυγόνο και έτσι να μένουν κάτω από το νερό επί ώρες.

Η Εταιρία Κουστώ, για να γιορτάσει τα εκατοστά "γενέθλια" του ιδρυτή της, σύμφωνα με το BBC, μεταξύ άλλων εκδηλώσεων που αρχίζουν αυτή την εβδομάδα, θα κάνει μια νέα αποστολή υποθαλάσσιας κινηματογράφησης στη Μεσόγειο, σε συνεργασία με την National Geographic Society, για να καταγράψει τις αλλαγές που έχουν συμβεί στο μεταξύ, από τη δεκαετία του ΄40, όταν ο Κουστώ γύρισε σε αυτήν ένα από τα πρώτα του φιλμ.

"Το Καλυψώ αποτελεί τον πύργο 'Αιφελ των ωκεανών …και μπορεί να αποτελέσει τον πρεσβευτή του περιβάλλοντος και στα επόμενα χρόνια", δήλωσε χαρακτηριστικά η χήρα του Κουστώ, Φρανσίν, η οποία ανέφερε όμως ότι χρειάζονται άλλα 4 εκατ. δολάρια για να ολοκληρωθεί η επιδιόρθωση του πλοίου, που συνολικά θα κοστίσει γύρω στα 8 εκατ. δολάρια. Το πλοίο βρέθηκε, όλα αυτά τα χρόνια, εν μέσω συγκρούσεων της οικογένειας του Κουστώ και άλλων συνεργατών του για το κατά πόσο θα έπρεπε να μετατραπεί σε ακίνητο μουσείο ή να ξαναγίνει με κάποιο τρόπο ενεργό.